|
У аўторак 22 чэрвеня ў Ленінскім судзе Брэста завяршылася дзела аб накладанні арышту на 22 вагона з вуглём, якія рухаліся з Кузбаса ў Польшчу. Напэўна яно будзе мець працяг, таму сцісла азнаёмім чытача з некаторымі яго аспектамі.
Выканаўчы ліст
 Такім чынам, вугаль прытрымліваўся з Кузбаса, прыбыў на станцыю Брэст-Усходні. Прыйшоў ён двума партыямі. Першая, 4 вагона, ужо нават была ўпісаная ў перадаткавую ведамасць. Грузу мелася быць прайсці ў Польшчу па шырокай каляіне 1522 мм, якая цягнецца праз мяжу да польскай станцыі Малашевичи. Аднак ні гэтыя 4 вагона, ні яшчэ 18 мяжу так і не перасеклі. Прыбыў судовы выканавец, які 1 чэрвеня ўвесь вугаль арыштаваў па акце, склаўшы вопіс. Падстава: вугаль прыналежыць грамадзяніну Аляксандру Кліму, які яшчэ з 2005 года ў вялікім доўгу перад беларускай дзяржавай. Вось такі доўгі шлях выканаўчага ліста… Зазначым, што ў даўжніках згаданы грамадзянін разам з групай іншых грамадзян лічыцца па прысудзе Вярхоўнага суду РБ, які і вядзе гэты рэестр. На судзе прагучала сума ў больш за 600 мільёнаў рублёў.
Што вырашыў суд
Каб не абцяжарваць разуменне, схематычна абмалюем гэтую калізію. Расійскія кампаніі, уладальнікі вугля, даручылі за ўзнагарода даставіць гэты вугаль польскай фірме «Коксхем» - такі ланцужок вымалёўваецца. Для гэтага трэба было правесці мытную ачыстку тавара (у Расіі, натуральна) і дастаўку да станцыі на мяжы, адкуль ён патрапіць у Польшчу, на згаданую станцыю Малашевичи, дзе ім і распарадзіцца згаданая польская фірма. Як мы ўжо ведаем, ён туды не патрапіў. Расійскі бок падала ў суд: «Гэта наш тавар».
Гэты пазоў і разглядаўся суддзёй Ленінскага раёна Алегам Миронюком. Ён адхіліў пазоў, гэта азначае, што вугаль па-ранейшаму пад арыштам. Аргументацыя такая:
- Ісцец на станцыі Брэст-Усходні выканаў сваю дамову і перастаў быць уласнікам вугля.
Гэта значыць арыштавалі не расійскі вугаль. Тады чый? А вось гэта ўжо – зусім іншае пытанне. Гэты пэўны суд разгледзеў пэўны пазоў расійскай фірмы і адказаў ёй, што судовы выканавец не іх вугаль арыштаваў, а чый менавіта – у рамкі дадзенага судовага паседжання гэта не ўваходзіць. Калі не згодны – маеце права абскардзіць.
Аб чым спрачаліся?
Спрэчкі былі аб тым, дзе наступае змена ўласніка: калі тавар атрыманы польскай фірмай на польскай тэрыторыі або калі ён дайдзе да мяжы? І ці з'яўляецца станцыя Брэст-Усходні памежнай станцыяй? Прадстаўнікі чыгуначнікаў на паседжанні шасталі схемамі і дакументамі. Іх хваляванне зразумела: хто заплаціць за прастой, выгрузку і ўзважванне вугля? Калі арышт прыйшлося бы зняць, выдаткі ці наўрад бы ім аплаціла Міністэрства фінансаў, чый прадстаўнік і з'яўляўся зацікаўленым бокам. Быў і цікаўны момант, калі адвакат расійскага боку заявіў:
- Прашу прыкласці да справы і гэты дакумент!
- Адкуль у вас дакумент для службовага карыстання? – спытаў суддзя.
- Атрымаў па пошце. І у адрас суду дублікат адправіў па пошце.
Што ў гэтым дакуменце, назоў якога не было вымаўлена і які адвакаты мне не паказалі і ўтрыманне не абвясцілі? Можна толькі будаваць здагадкі, што гэты ліст з Вярхоўнага суду ў абласны аб тым, што, па дадзеных спецслужб, на станцыі каштуюць вагоны з вуглём, адпраўніком і атрымальнікам якіх з'яўляюцца фірмы, прыналежныя грамадзяніну, задолжавшему ў казну, з прапановай прыняць меры… Гэта значыць даслаць судовага выканаўца.
Закранаўся і пытанне, у якой ступені прадстаўленыя ў польскай фірме-атрымальніку інтарэсы згаданага даўжніка перад беларускім бюджэтам. Інтарэсы там ёсць, аднак ці павінна фірма адказваць сваёй уласнасцю за даўгі аднаго з заснавальнікаў, таксама не ўваходзіла ў позву дня гэтага пэўнага судовага паседжання.
Увогуле, працяг, хутчэй за ўсё, рушыць услед. У любым выпадку гэтая пэўная справа абуджае цікавасць да вывучэння рымскага права і асцярожнасці ў зняволенні дамоў і перавозачных дакументаў.
Даведка «БК»
Хто такі Аляксандр Клім?
Нагадаем справу «Вее-Блю». Яно, калісьці былое на чутцы, зараз прызабыта. Дакраналася лже-экспарту шкур, куды былі залучаныя і супрацоўнікі мытні. Толькі па крымінальных схемах, звязаным са шкурамі, у выніку дзейнасці злачыннай арганізацыі дзяржаве быў прычынны маёмасная шкода на суму больш 635 мільёнаў рублёў. Перададзена хабараў службовым тварам мытных і ветэрынарных органаў Беларусі на агульную суму 152.705 даляраў. Прычым службовымі тварамі мытных органаў, як усталяваў суд, атрымана ў выглядзе хабару 122.850 даляраў.
Працытуем газету «Рэспубліка» 2005 года:
«Ваенная калегія прысудзіла З. Дмитриева да трынаццаці, а яго найблізкіх памагатых І.Сямёнава і М.Пархамовича — да адзінаццаці гадам пазбаўлення волі, кожнага з канфіскацыяй маёмасці і адбываннем пакарання ў калоніі ўзмоцненага рэжыму. Чатыры года такой жа няволі атрымаў У.Юкевич, сем з паловай гадоў — былы начальнік Барысаўскага паста Менскай рэгіянальнай мытні Э.Матусевич. З.Шпилевский, які працаваў начальнікам Менскага памежнага кантрольна-ветэрынарнага пункта, асуджаны да васьмі гадам няволі. Яго падпарадкаваныя Д.Новікаў і Н.Салавей — па пяці. Розныя тэрміны пакарання атрымалі і іншыя асуджаныя. У адпаведнасці з актам амністыі кожны з асуджаных вызвалены ад прызначанага пакарання на адзін год. Да ўсіх службовых твараў Ваенная калегія Вярхоўнага суду ўжыла дадатковае пакаранне ў выглядзе пазбаўлення на вызначаны тэрмін займаць пасады, звязаныя з выкананнем арганізацыйна-распарадчых і адміністрацыйна-гаспадарчых функцый, а супрацоўнікі мытных органаў да таго ж пазбаўленыя адмысловых званняў. У задавальненне заяўленага грамадзянскага пазову пракурора з Ю.Пераходу, У.Матулайтиса, З.Дмитриева і М.Пархамовича ў салідарным парадку спагнана больш 647 мільёнаў рублёў, з А.Кліма, Г.Крупченко і Ў.Жиронкина (таксама ў салідарным парадку) — звыш 663 мільёнаў рублёў.»
Як бачны, справа і доўг апынуліся не ўсімі прызабытымі… bk-brest.by |
