Ці адчуюць беларускія інтэрнэт карыстачы змены пасля прыняцця ў Беларусі новага закона пры скрыжаванні амерыканскай мяжы. У якія рамкі пастаўленыя юзэры ў ЗША. І ці ёсць розніца паміж амерыканскай і беларускай глабальнай павуцінай. Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «Аб мерах па ўдасканаленні выкарыстання нацыянальнага сегмента сеткі Інтэрнэт» стаў першым крокам Рэспублікі Беларусь па комплексным рэгуляванні найболей важных грамадскіх адносін у сферы выкарыстання нацыянальнага сегмента сеткі Інтэрнэт.
Беларускія службоўцы сцвярджаюць, што прапануемыя меры з'яўляюцца больш ліберальнымі, чым у шматлікіх развітых дзяржавах і не абмяжоўваюць карыстачоў у распаўсюджванні інфармацыі.
У той жа час закон выклікаў неадназначную рэакцыю сярод спажыўцоў дадзеных паслуг. Паспрабуем правесці параўнальны аналіз найболей спрэчных вновьпринятых «абмежаванняў» беларускага ноў-хаў з заканадаўствамі іншых краін.
Ідэнтыфікацыя карыстачоў (у тым ліку кліентаў інтэрнэт-кафэ, кампутарных клубаў, іншых месцаў калектыўнага карыстання, карыстачоў хатніх сетак); рэгістрацыя інфармацыйных сетак, сістэм і рэсурсаў пры аказанні паслуг на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.
У дырэктыве Еўрасаюза ад 15 сакавіка 2006 г. прадугледжаная абавязковая ідэнтыфікацыя карыстачоў. У Францыі з 2000 года дзейнічае закон аб абавязковай рэгістрацыі ўладальнікаў усіх інтэрнэт-сайтаў краіны і аб крымінальнай адказнасці правайдэраў за падаванне хостынгу неідэнтыфікаваным карыстачам.
Абавязак беларускіх пастаўшчыкоў інтэрнэт-паслуг падаваць праваахоўным органам звесткі аб уладальніках інтэрнэт-рэсурсаў.
У ЗША у рамках Акту аб кібербяспецы, прадугледжваюцца меры па ўзмацненні дзяржаўнага кантролю за Інтэрнэтам і яго карыстачамі. Пасля тэрактаў 11 верасня спецслужбы маюць неабмежаваныя правы па кантролі інтэрнэт трафіку. Дзеючая сістэма «Эшалон» у аўтаматычным парадку здзяйсняе маніторынг па ключавых словах усіх уваходных і выходных e-mail паведамленняў. У Францыі заканадаўства загадвае правайдэрам паведамляць звесткі аб аўтарах сайтаў любому зацікаўленаму трэцяму твару, за невыкананне прадугледжаная крымінальная адказнасць.
Абарона інфармацыйных рэсурсаў дзяржаўных органаў і арганізацый шляхам азначэння ўпаўнаважаных пастаўшчыкоў інтэрнэт-паслуг.
У ЗША існуе адмысловая інфармацыйная праграма дзярждэпартамента пад назовам «Каманда па лічбавых знешніх кантактах», прызначаная для процідзеяння т.н. «антыамерыканскай дэзінфармацыі» у Інтэрнэце ў замежных сегментах сеткі.
У Вялікабрытаніі ў 2010 году плануецца адкрыццё ўрадавага цэнтра кібернетычнай бяспекі, супрацоўнікі якога будуць шукаць патэнцыйныя пагрозы інфраструктуры краіны ў сеткі Інтэрнэт і арганізоўваць контратакі.
Прававыя меры рэагавання на парушэнне патрабаванняў заканадаўства ў сферы выкарыстання інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій у нацыянальным сегменце сеткі Інтэрнэт.
У красавіку 2009 г. дзяржавы Еўрасаюза дашлі да дамовы аб неабходнасці ўзмацнення жорсткасці адказнасці за падбухторванне да тэрарыстычных дзеянняў, каб спыніць актыўнасць баявых груповак у Інтэрнэце. Рамачная дамова дае права судам запатрабаваць ад правайдэра зачынення любога падазронага сайта, калі адпаведны сервер размешчаны на тэрыторыі ЕС.
Абавязак пастаўшчыкоў інтэрнэт-паслуг па запыце карыстача аказваць паслугі па абмежаванні доступу да інфармацыі, распаўсюджванне якой забароненае заканадаўствам.
У ЗША і асобных краінах Еўрасаюза распрацаваны і ўступіў у сілу шэраг нарматыўных актаў па процідзеянні выкарыстання сеткі Інтэрнэт у мэтах здзяйснення тэрарызму, недапушчэнню неанацызму і іншых праяў, якія закранаюць інтарэсы дзяржавы і грамадзян. Заканадаўства ЗША таксама абавязвае публічныя ўстановы, якія атрымліваюць госдотации, усталёўваць сістэмы фільтрацыі інфармацыі сеткі Інтэрнэт. У ЕС асноўныя функцыі па рэгуляванні Інтэрнэту замацаваныя за інтэрнэт-правайдэрамі, якія на падставе закона (рашэнні суду) абмяжоўваюць доступ да «пазапраўным сайтам», забяспечваюць перахоп электроннага допісу твараў, змешчаных пад следствам, адфільтроўваюць дзіцячую парнаграфію, пірацкія рэсурсы і т.п. Інтэрнэт-фільтры нацыянальнага ўзроўня ўсталявалі Канада, Вялікабрытанія, Данія, Нарвегія і Швецыя. У Вялікабрытаніі і Нямеччыны ўпаўнаважанымі арганізацыямі складаюцца «чорныя спісы» сайтаў (парнаграфічных, вельмі правых, якія прапагандуюць гвалт), якія накіроўваюцца правайдэрам для выдалення адпаведных матэрыялаў з сервераў. У Аўстраліі з 2000 года дзейнічае закон, які накладвае на правайдэраў паслуг доступу і захоўванні інфармацыі абавязальніцтва падаваць канчатковым карыстачам інфармацыю і прылады кіравання доступам да рэсурсаў Інтэрнэту. У прыватнасці, кожны правайдэр павінен прапанаваць на выбар некалькі сістэм фільтрацыі якая паступае інфармацыі (сеткавы або лакальнай). Заканадаўства Ізраіля абавязвае ўсіх правайдэраў па змаўчанні ўсталёўваць кліентам адмысловыя фільтры, якія адсякаюць доступ на «непажаданыя» сайты, спіс якіх і азначэнне метадаў іх фільтрацыі вызначае міністэрства сувязі.
Азначэнне адмыслова ўпаўнаважанага органа ў сферы бяспекі выкарыстання нацыянальнага сегмента сеткі Інтэрнэт.
У ЗША Патрыятычны Акт 2001 года падаў спецслужбам права здзяйсняць маніторынг усяго міжнароднага трафіку – на кропках доступу ў міжнародныя сеткі ўсталявана адмысловае абсталяванне, якое дазваляе перахапляць электронную пошту і адсочваць зносіны ў чатах і форумах. Увосень 2009 года аналагічны закон быў прыняты ў Швецыі, праз тэрыторыю якой праходзіць да 80% інтэрнэт-трафіку паміж Еўропай і Расіяй. Радыётэхнічная служба абароны краіны атрымала права перахапляць струмені інфармацыі, перасякалыя яе мяжы.
Атрымоўваецца, што ўсе якія паважаюць сябе краіны спрабуюць на заканадаўчым узроўні прыняць меры па абароне інтарэсаў сваіх карыстачоў інтэрнэт-паслуг (абарона ад забароненай заканадаўствам інфармацыі, паніжэнне кошту паслуг і паляпшэнне іх якасці, пашырэнне магчымасцяў нацыянальнага сегмента сеткі Інтэрнэт), пры гэтым улічваюць інтарэсы самога дзяржавы (паніжэнне ўзроўня кіберзлачыннасці, падвышэнне бяспекі інфармацыйных сістэм, эфектыўнасці дзейнасці праваахоўных органаў, забеспячэнне празрыстасці інтэрнэт-гандлю).
Беларусь у гэтых пытаннях не з'яўляецца першаадкрывальнікам. А знаходзячыся ў Нью-Ёрку беларускі прасунуты юзэр, наврятли адчуе вялікую розніцу з інтэрнэтам у г.Менску
http://razam.us
