Са другой вакалісткай Алёнай Ланской гутарка перайшоў да аповяду аб тым, як у траўні яна з'ездзіла ў Амерыку і стала там прызёрам конкурсу «Atlantic Breez»:
 |
| Алена Ланская. |
– Увосень у Менску праходзіў кастынг для выканаўцаў з Расіі, Беларусі, Украіны. Міжнародны конкурс досыць цікавы. Усяго было праслухана каля 20 000 чалавек, а адабрана 15. Але да Амерыкі даехалі толькі сямёра. У тым ліку я. Мне пашчасціла пазнаёміцца з Брусам Лоўлі – гэта аўтар песень Мадоны, Майкла Джэксана, Крысо Макартні, Элтана Джона, з прадзюсарам Барбры Стрейзанд і Бі Бі Кінга Денни Деанде. Мы размаўлялі з Георгіем Сергеевым, прэзідэнтам тэлекампаніі «МАКС ТБ» , якая вяшчае для рускамоўнай публікі. Зразумела, што ўражанняў ад зносін з гэтымі людзьмі маса. На конкурсе я павінна была выканаць дзве песні «Неба ведае» Леаніда Шырыня і Вольгі Рыжиковой, «Life is OK» Яўгенія Олейника і Віктара Руденко. Але для поўнага расчынення выявы папыталі выканаць яшчэ адну. Мы доўга вырашалі і спыніліся на адной з новых - «Balalaika». Нам атрымалася стварыць тры розных выявы. Калі ў першай песні я была гэтакай паненкай у вячэрнім туалеце, потым выйшла ў касмічным стылю, то ў трэцім выступе мы паказалі славянскую прыгажосць такі, якая яна ёсць. І мне сказалі, што апошняя выява больш за ўсё спадабаўся публіцы.
Вы ўвайшлі ў лік прызёраў конкурсу. А далей?
– Мне ўжо даслалі запрашэнне запісаць некалькі выпрабавальных песень. Сёння вядуцца перамовы аб тым, калі мне лепш усяго прыехаць. Там зусім іншы прынцып працы. Ніхто не спявае па нотах, а на аднаго выканаўца працуе цэлая каманда. Калі ты пабываў на самой знакамітай студыі гукапісу Hit factory у Маямі, дзе сцены цалкам абчэпленыя залатымі і плацінавымі дыскамі, то разумееш: твая мара – калі-небудзь убачыць тут і ўласны дыск. Але ў чэрвені вельмі шмат працы. У сярэдзіне месяца мы даем канцэрт у Менску, а праз пару дзён я абараняю дыплом у Магілёўскім беларуска-расійскім універсітэце. Мая будучая спецыяльнасць «Фінансы і крэдыт».
Трэці выканавец Ян Буслай апынуўся сціплым на словы.
 |
| Иван Буслай. |
– Буслай – это мой псевдоним. В самом начале моей творческой карьеры его придумал белорусский поэт Леонид Прончак. Он сказал, что аист («бусел») – птица счастья, удачи, любви. Так это прозвище и прилепилось ко мне. Настоящая фамилия не секрет – Казимировский. Но она длинная.
В мюзикле «Байкер» Вы были лирическим героем. А какой образ Вам больше подходит?
– Я же цыган по натуре. И поэтому я люблю танцевать, петь. И по жизни я веселый. Но, исполняя медленную песню, я по-настоящему переживаю.
Сейчас много говорят о «Евровидении». Не хотите ли выступить?
– «Евровидение» – политический конкурс. Мне больше нравится фестиваль в Сан-Ремо. Выступить там – главная мечта для артиста.
