Фальш па нядбайнасці
Гісторыі Вялікай Айчыннай прысвечаныя не тысячы, а сотні тысяч публікацый. Друкуюцца раней зачыненыя архіўныя дакументы, пераасэнсоўваюцца некаторыя аспекты тых або іншых баявых дзеянняў. Аднак у апошнія некалькі дзесяцігоддзяў адчыняецца не толькі горкая праўда – звесткі аб вайне і Перамозе абрастаюць элементамі гістарычнай міфалогіі і палітычнай кан'юнктуры…
Тэма ваенна-гістарычнай канферэнцыі, арганізаванай ОО «Беларускі Саюз афіцэраў» сумесна з іншымі ветэранскімі і побач грамадскіх арганізацый, – «Фальсіфікацыя гісторыі, пераацэньванне значэння Вялікай Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне і задачы па іх выкрыццю» – не здалася надуманай. Абмеркаваць праблему ў сценах Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта 23 красавіка памкнулася звыш пяцісот чалавек – ветэраны, чальцы грамадскіх аб'яднанняў, выкладчыкі школ, студэнты двух брэсцкіх вну.
Форм спроб дыскрэдытаваць або проста прынізіць подзвіг савецкага народа мноства. Да прыкладу, дырэктар мемарыяльнага комплексу «Брэсцкая крэпасць-герой», генерал-маёр Валер Губаренко сёлета наведаў некалькі ваенна-гістарычных музеяў Францыі. Па ім словам, складаецца ўражанне, што экспазыцыя складзеная так, каб упэўніць наведвальніка ў тым, што вайну выйгралі менавіта саюзнікі…
Скажэнне праўды можа быць не прамым і грубіянскім, накшталт якія з'явіліся нядаўна ў Інтэрнэце пратаколаў паседжанняў Дзяржаўнага камітэта абароны і Палітбюро перыяду чэрвеня – жніўня 1941 года. Па словах супрацоўніка БРГТУ Юрыя Данилова, гэтыя пратаколы не маюць нічога агульнага з рэальнымі дакументамі. Але ёсць і іншыя формы фальсіфікацыі – дасканалыя па нядбайнасці, але ад гэтага не меней небяспечныя. Па канале «Зорка», якое курыруецца Мінабароны Расіі, у апошні час паказваюцца ваенна-патрыятычныя ролікі. Па словах Юрыя Данилова, некаторыя проста непісьменныя. Напрыклад, у сюжэце, прысвечаным абароне Брэсцкай крэпасці, гучаць такія словы: «Тереспольские і Кавальские вароты», «арганізатар абароны Зубарев» (замест Зубачев), «палкавы палітрук» (такога звання не было).
Да тэлебачання, у першую чаргу расійскаму, у якія выступалі назапасілася нямала прэтэнзій. Ветэран Вялікай Айчыннай вайны Аляксей Кот прывёў у якасці прыкладу фільм «Застава Жилина»: «Як там паказаныя нашы лётчыкі, якія служылі пад Кобрынам? На аэрадроме пануе найпоўная бесталкоўшчына! Няўжо аўтарам не вядома, што камандзір часткі, не чакаючы загада, толькі ўбачыўшы нямецкія самалёты, падняў у неба свае, і ўжо да абеду было збіта каля трыццаці нямецкіх машын? Агідна паказаныя савецкія памежнікі. Тое, што адзін з іх ваяваў у адзіночку двое сутак, – гэта нікому не трэба? Тое, што амаль усе памежнікі загінулі, але не адступілі – хіба гэта няпраўда?»
Падавалася бы, супраць фактаў не пайдзеш. За гады войны Чырвонае войска разграміла 507 нямецкіх дывізій і 100 дывізій яе сатэлітаў (73 адсотка страт Нямеччыны ў жывой сіле), было знішчана каля 75 адсоткаў самалётаў, танкаў і артылерыйскіх прылад вермахта. Але, як адзначылі ўдзельнікі канферэнцыі, па сцвярджэннях фальсіфікатараў, аказваецца, што не фашысцкая Нямеччына развязала вайну, а Савецкі Саюз. Чырвонае войска не вызваляла ад фашызму краіны Ўсходняй Еўропы, а занявольвала іх. Нацысцкія канцлагеры займаліся не знішчэннем іншых народаў, а былі выхаваўча-працоўнымі ўстановамі. Эсэсаўцы, власовцы, бандэраўцы, паліцаі былі праўдзівымі героямі, бо ваявалі з савецкім рэжымам і праводзілі карныя аперацыі супраць «партызан-бандытаў».
Па падрахунках канферэнцыі было прынята зварот, у якім гаворыцца: «Мы звяртаемся да прадстаўнікоў усіх дзяржаўных арганізацый, рухаў і народам краін СНД з заклікам аб неабходнасці ўключыцца ў актыўную працу па выкрыцці фальсіфікацый, недапушчэнню скажэння гістарычных падзей мінулай вайны».
vb.by
|
