|
Музыку забараніць нельга, але тэкст праверыць трэба... |
|
|
|
Падвышаная ўвага брэсцкая міліцыя аказала мінуламу на выходных у горадзе над Бугам музычнаму фэсту «Гукі вясны», які сабраў маладых выканаўцаў са ўсяго рэгіёна. Супрацоўнікі праваахоўных органаў выключылі прызначаныя для бясплатнай раздачы публіцы дыскі з кампазіцыямі прыймачых удзел у фэсте выканаўцаў і груп.
Як паведаміў «Беларускім навінам» старэйшы лейтэнант Маскоўскага РАЎС Брэста Аляксандр Силкин, у РАЎС напярэдадні канцэрту паступіла інфармацыя, што дыскі ўтрымоўваюць запісы, забароненыя ў Рэспубліцы Беларусь, таму іх неабходна выключыць для праверкі. «Далейшы лёс дыскаў будзе вырашаць кіраўніцтва», — сказаў Силкин.
Канцэрт быў прымеркаваны да выхаду першага сумеснага дыска музыкаў Брэсцкай вобласці «Правы маладых — першы музычны блін», а дыск змясціў у сябе 55 кампазіцый такіх выканаўцаў, як Vinsent, «Дай дарогу», Prana, Amerta, THE Fraiz, Ushuaia, :У:N, Sciana і шматлікіх іншых.
Як паведаміў «Беларускім навінам» начальнік РАЎС Валер Веремейчик, усяго было выключана 348 дыскаў.
«Праверку дыскаў у любым выпадку правесці неабходна было бы, — гаворыць ён. — Па-першае, невядома, што збіраліся раздаваць людзям. Не важна, бясплатна або платна. Яны збіраліся распаўсюджваць інфармацыю, наша задача — высвятліць якую, паколькі ў нас быў сігнал, што там ёсць песні, якія ганяць гонар і годнасць прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, і песні, у якіх скарыстаная мацюкальная лексіка».
Па ім словам, у Беларусі ёсць адчыненыя спісы забароненых відэа-, аўдыёзапісаў і іншых матэрыялаў, і з імі можна азнаёміцца.
Валянцін Веремейчик таксама растлумачыў, што, паколькі міліцыя ідэалогіяй не займаецца, з Маскоўскага РАЎС дыскі будуць перададзеныя ў аддзел культуры аблвыканкама.
Начальнік кіравання мастацтваў Міністэрства культуры Міхась Козлович распавёў «Беларускім навінам», што пэўнага спісу забароненых аўдыёзапісаў не існуе, ёсць толькі інфармацыя, якая можа быць забароненая.
«Любая інфармацыя, якая прапагандуе гвалт, парнаграфію і жорсткасць, — забароненая, — гаворыць ён. — І не важна, аўдыё-, відэа- або друкаваная прадукцыя яе ўтрымоўвае. Сама па сабе музыка забароненая ў прынцыпе быць не можа. А вось музыку з тэкстам трэба праверыць».
Аднаўляючы паслядоўнасць падзей, арганізатар канцэрту і ініцыятар стварэння дыска Павел Сівец гаворыць: «Спачатку ў клуб прыехалі супрацоўнікі па крымінальных злачынствах, але як толькі пазналі, што на канцэрце прэса, сыйшлі. Адразу за імі прыехалі супрацоўнікі ОБЭП, склалі на мяне пратакол і акт выняткі дыскаў. Хоць, калі сапраўды, я не разумею, чаму дыскамі займаецца аддзел па эканамічных злачынствах. Мы жа без усякай матэрыяльнай выгады гэта рабілі!»
Павел распавёў, што дыск рыхтаваў вельмі доўга, таму як жадаў сабраць на ім як мага больш выканаўцаў з Брэсцкай вобласці.
«Вельмі жадалася паказаць, што мы нешта робім, — гаворыць ён. — Дыск утрымоўвае 55 песень, і тры месяца я выдаткаваў на то, каб звязацца са ўсімі выканаўцамі і спытаць, як яны ставяцца да таму, што іх песня патрапіць на дыск. Тыя выканаўцы, якія нават не маюць уласных альбомаў, былі невымоўна радыя, што мы захацелі ўключыць іх у зборнік. Ніхто з выканаўцаў не быў супраць выкарыстанні іх песень для запісу на дыскі, якія бясплатна будуць раздавацца людзям».
Па словах Паўла, супрацоўнікі міліцыі распавялі яму, што напярэдадні канцэрту ў Маскоўскі РАЎС г. Брэста паступіў ананімны званок, у якім нехта паведаміў аб тым, што будуць распаўсюджвацца дыскі з забароненымі запісамі: «Праўда, не ведаю, у колькі паступіў гэты званок, таму што канцэрт пачаўся ў чатыры гадзіны дня, а міліцыя прыехала і чакала ўжо з двух гадзін».
Павел таксама распавёў, што ў цэлым канцэрту прыезд супрацоўнікаў міліцыі не памяшаў, а абяцаныя дыскі, якія публіка так і не атрымала, будуць прэзентаваныя ў інтэрнэце.
«Я выступаў першым, пасля выступу таксама знаходзіўся амаль увесь час у зале, таму магу сказаць, што канцэрту ніхто не мяшаў, — гаворыць рэп-выканавец Vinsent. — А вось што дакранаецца дыскаў, то першапачаткова мы жадалі паставіць стол і выставіць там не толькі бясплатныя дыскі, але іншыя альбомы на продаж. Нам не дазволілі, хоць за дзень да нас тут выступаў «Ляпіс», а ў клубе прадаваліся не толькі яго дыскі, але і дыскі групы «Дай дарогу», і ніхто не забараніў гэтага гандлю».
Па словах Ігара Зыщука, намесніка генеральнага дырэктара забаўляльнага комплексу «Zio-Peppe», у якім праходзіў канцэрт, ніякай мэты памяшаць канцэрту ў міліцыі не было, а была толькі спроба ўсталяваць, ці кантрафактная прадукцыя ўтрымоўваецца на дысках.
«Міліцыі неабходна высвятліць, у першую чаргу, якія адносіны ў распаўсюджвальніка гэтых дыскаў з праваўладальнікамі той інтэлектуальнай уласнасці, чые творы на іх запісаныя. Не важна, яны раздаюцца або прадаюцца, галоўнае — яны ўжо існуюць на носьбітах і аформленыя як кампакт-дыскі, — растлумачыў ён. — Я не жадаю, каб у маёй установе ўшчамляліся канстытуцыйныя правы наведвальнікаў, але і не жадаю, каб тут распаўсюджвалася кантрафактная прадукцыя».
Павел Сівец прызнаўся, што, магчыма, незнаёмы са ўсімі юрыдычнымі тонкасцямі і яму вельмі шкада, што «у міліцыі зусім не зразумелі, што мы жадалі паказаць сваімі песнямі, а палічылі гэта нейкім контрафактом».
Аднак менавіта гэтыя юрыдычныя тонкасці могуць згуляць злы жарт, лічыць патэнтавы павераны Наталля Лушина.
«Той, хто збіраецца запісаць дыск, тым больш зборнік, павінен мець ліцэнзійную дамову на запіс гэтых песень у аўтараў гэтых песень, — гаворыць яна. — Вусны дазвол, маўляў, я табе дазваляю — не падыходзіць. Гэта не адпавядае нашаму заканадаўству».
Па словах Наталлі Лушиной, калі стваральнік дыска не мае ніякай дамовы (а дамоў сапраўды няма), то гэтае парушэнне артыкула 9.21 Адміністрацыйнага кодэкса («Аб парушэннях аўтарскіх і патэнтавых мае рацыю»). І, калі не высвятліцца, што друкаванне дыскаў здзяйснялася па змове твараў з намерам, то распаўсюджвальніку і стваральніку пагражае толькі адміністрацыйная адказнасць — ад 50 базавых велічынь.
«Калі дыскаў 348, то відавочна іх запісвалі не хаты, а прамысловым шляхам, — тлумачыць яна. — Зараз следства, хутчэй за ўсё, будзе высвятляць, які завод іх друкаваў і на якой падставе. Пры гэтым цалкам не важна, збіраліся яго прадаваць або раздаваць — ніхто гэта ўлічваць не будзе. Я мела зносіны з рознымі беларускімі групамі і ведаю, што сёння ў іх адзін склад, заўтра — іншы. Дакажы потым, дзе чыё аўтарства. Таму і дамова трэба складаць па вызначаным патрабаванні на законных падставах».
У гэтым дачыненні «Першы музычны блін» выйшаў камяком. Але, пагодзіцеся, уся гэтая гісторыя з вялікай працай упісваецца ў логіку абароны інтэлектуальных мае рацыю. Хутчэй, гэтай логікай затуляецца зусім іншая мэта — паказаць, што і на вяршыні творчага Алімпу, і ў андэграўндзе Вялікі Брат па-ранейшаму сочыць за табой.
naviny.by |
|
