|
На «Чытацкім форуме» у «Вячорцы» за 7 кастрычніка была размешчаная публікацыя «Свежа адданне, але верыцца з працай», дзе ішла прамову аб рэстаўрацыі сядзібы Немцевичей у д. Скоки Брэсцкага раёна. Мясцовая жыхарка Марыя (прозвішча аўтара — у рэдакцыі), хата якой знаходзіцца па суседстве з помнікам архітэктуры, паведаміла дзяжурнаму рэпарцёру аб беспарадках, панавальных на аб'екце. «Балюча і крыўдна на ўсё гэта глядзець», — сказала маладая жанчына. Па ёй словам, рэстаўрацыяй будынка на яе памяці займаюцца ўжо трэці або нават чацвёрты раз, але ні разу пачатае не было даведзена да канца. Марыя выказала асцярогі, што пры такім стаўленні да справы аднаўленчыя працы не завершацца ніколі.
Пасля з'яўлення публікацыі ў «Вячорцы» у яе адрас паступіла ліст за подпісам дырэктара ААТ «Брестреставрация» Сцяпана Прыходзька. Менавіта ўзначаленае ім прадпрыемства з'яўляецца падрадчыкам на дадзеным аб'екце. «У артыкуле «Свежа адданне, але верыцца з працай» распаўсюджаныя звесткі, не якія адпавядаюць рэчаіснасці і што ганяць дзелавую рэпутацыю акцыянернага грамадства», — заявіў кіраўнік. Пералічаныя фразы, якія такімі палічаныя: «туды існуе цалкам вольны доступ», «выпівакі аблюбавалі будынак для сваіх зборышчаў», «ходзяць тамака ўсё, каму не лянота», «гэтулькі матэрыяльных каштоўнасцяў пакінута без нагляду», «нібы безгаспадарныя, зваленыя цагліны, бяры — не жадаю», «убіўшы цвікі прама ў шклопакеты», «не атрымаўшы зарплату, з'ехалі з аб'екта, нічога не зачыніўшы» і т. п.
Ад рэдакцыі «Вячэрняга Брэста» кіраўнік ААТ «Брестреставрация» запатрабаваў аспрэчанні звестак, не якія адпавядаюць, па ім меркаванню, рэчаіснасці і што ганяць дзелавую рэпутацыю даручанага яму гаспадарчага грамадства. І гэта пры тым, што ў публікацыі гэтае прадпрыемства не згадвалася наогул, абвінавачванні не высоўваліся ў нечы адрас пэўна. А не ці абумоўленая такая рэакцыя падрадчыка тым, што ён усё жа адчувае сваю віну за адбывалае?
Дырэктар ААТ «Брестреставрация» цяпер знаходзіцца ў адпачынку, таму тлумачыў, чым выкліканыя прэтэнзіі да рэдакцыі, а заадно і ўласную пазіцыю, галоўны інжынер прадпрыемства Сяргей Адамчук:
– Пакідаючы аб'ект, дзверы будаўнікі зачынілі на замак, уваход у склеп забілі. Да таго ж патрапіць праз яго ў самога будынак немагчыма, няўжо што разбіўшы акно. Але іх цэласнасць у дадзены час «Брестреставрация» забяспечыць не ў стане. Калі скончылася фінансаванне, вядзенне прац намі спынілася. Пасля гэтага мы неаднаразова пасылалі лісты ў адрас заказчыка, Брэсцкага раённага Укса, аб неабходнасці аховы будынка сядзібы, на што адказу так і не атрымалі. Усё каштоўнае, напрыклад сухія сумесі, мы забралі з сабой. Зарплату сваім працоўным выплачваем своечасова, хоць з намі за выкананыя працы на дадзеным аб'екце разлічыліся неполностью. Што дакранаецца крадзяжоў матэрыяльных каштоўнасцяў, прылады, то і раней такое здаралася, і з гэтым разбіралася міліцыя… Думаю, калі бы больш пільная ўвага аб'екту апынялася са боку РАЎС і на аб'екце перыядычна з'яўляліся ўборы міліцыі, сітуацыя бы палепшылася. Старонніх на будоўлі не было бы. Але пад сілу вырашыць гэтае пытанне няўжо што райвыканкаму. Наша прадпрыемства пасля спынення прац забяспечваць ахову сядзібы не можа, ды і, на мой погляд, не абавязанае.
Дарэчы, закрануў праблемы, узніклыя пры рэстаўрацыі хаты-сядзібы, не толькі «Вячэрні Брэст», але і «СБ — Беларусь сёння». На гэтую тэму было таксама некалькі сюжэтаў на тэлебачанні. Матыў выступаў у прэсе адзін — на аб'екце пануе абуральная безгаспадарлівасць.
Меркаванне начальніка Брэсцкага раённага кіравання капітальнага будаўніцтва Анатоля Понтуса прама процілегла:
– Па існым у будаўніцтве становішчу менавіта падрадчык абавязаны забяспечваць ахову аб'екта. Кошт яе вядзення варта закладваць у каштарыс выкананых прац, мы жа не адмаўляемся гэта аплачваць. Рэстаўрацыя хаты-сядзібы спыненая часова, але бо падрадчык не памяняўся… Значыць, адказнасць за ахову па-ранейшаму ляжыць на ААТ «Брестреставрация». Дарэчы, дапушчаныя ім недаробкі і шлюб усё яшчэ не ўхіленыя.
Так што жа ўсёткі адбываецца на аб'екце сёння? Журналістка сумесна з фотакарэспандэнтам адправіліся ў д. Скоки, да хаты-сядзібе Немцевичей. Практычна ўсё, пра што паведаміла дзяжурнаму рэпарцёру мясцовая жыхарка, тамака ўгледзелі ўвачавідкі. І, натуральна, зафіксавалі на фота. Напрыклад, які паваліўся плот, усе праходы і лазы, праз якія можна патрапіць унутр, пабітыя вокны, пакінутыя кімсьці сляды балявання на падваконніку, плёнку, прыбітую цвікамі прама да рамы шклопакета… Дарэчы, за час нашага даволі працяглага знаходжання на аб'екце ніхто не пацікавіўся, хто мы, навошта дашлі і чым тут займаемся. Ёсць падставы лічыць: нават загрузі мы багажнік аўтамабіля даверху цаглінамі, нікому бы да гэтага не было ніякага справы.
Ну чаму звычайную, якая жыве па суседстве з сядзібай жанчыну ўсё гэта турбуе, а службовых асоб, па ўсёй бачнасці, — не асабліва? Бо справа тут не толькі ў захаванасці матэрыяльных каштоўнасцяў. Побач з сядзібай знаходзіцца школа, і гэта робіць асабліва актуальнай праблему няшчасных выпадкаў на будоўлі. Або, каб прынялі меры, абавязкова павінен грымнуць гром?
Сакратар кардынацыйнай рады па ахове гісторыка-культурнай спадчыны пры Брэсцкім аблвыканкаме, галоўны адмысловец абласнога кіравання культуры Леанід Нестерчук лічыць: сітуацыя, якая склалася вакол помніка архітэктуры, проста пачварная, і вінаваты ў ёй, у першую чаргу, уласнік. Ён выказаў намер неадкладна падаць аб гэтым дакладную цыдулку старшыне аблвыканкама. Па ім меркаванню, да поўнай безгаспадарлівасці прывяло тое, што аб'ект, уяўлялы сабой гісторыка-культурную каштоўнасць, апынуўся на балансе ЖКГ Брэсцкага райвыканкама. Толькі пасля таго, як будзе прызначаны дырэктар палацава-паркавага ансамбля, а сядзіба перададзеная аддзелу культуры, існыя праблемы будуць вырашаныя. vb.by |
