Дваццацігоддзе партнёрства паміж Брэстам і Сярэдняй Шуссенталью адзначылі ў нашым горадзе на мінулым тыдні. Па выпадку юбілейных імпрэз з 15 па 18 кастрычніка ў Брэсце гасцявалі 28 чалавек з поўдня Нямеччыны.
Праўда, сама круглая дата «здарылася» месяц назад — 20 верасня. Менавіта ў гэты дзень у далёкім 1989-м у Брэсцкім гарвыканкаме быў падпісаны дамова аб супрацоўніцтве з германскімі Равенсбургом і Вайнгартеном (абшчыны Берг, Байндт і Байенфурт далучыліся да партнёрства ў ліпені 1990-го). З тых часоў і пачаўся адлік гісторыі самога ажыўленага міжнароднага кантакту нашага горада. Чаго душой крывіць — з больш за дваццаці пабрацімскіх «интерсвязей» Брэста толькі партнёрства з Равенсбургом і наваколлямі можа пахваліцца пэўнымі вынікамі.
Калі сустракаюцца старыя сябры, свята не можа не атрымацца. Урачысты паўтарачасовы прыём у мэра Брэста — лепшае таму пацверджанне. Аляксандр Палышенков «зняў» афіцыяльнасць з позвы дня, звярнуўшыся да якія памкнуліся па-нямецку: «Guten morgen, liebe Freunde» («Добрая раніца, дарагія сябры»). Далей, як і водзіцца ў такіх выпадках, успаміналі мінулае. І нашы, і немцы прызналіся: 20 гадоў назад ніхто не мог выказаць здагадку, што сяброўства стане настолькі шчырэй і інтэнсіўнай. «Здавалася, спатрэбяцца гады на вывучэнне адзін аднаго, — успамінае актывіст партнёрскага руху Святлана Гиль. — Але, да шчасця, атрымалася як раз наадварот». Якія памкнуліся былі адзіныя ў меркаванні: галоўная заслуга ў гэтым прыналежыць так званай народнай дыпламатыі. Бо літаральна наўздагон гістарычнай дамове ў Брэсце «паляцелі» на сустрэчу сябар з сябрам школьнікі, студэнты, жаночыя дэлегацыі…
У складзе госцяў на гэты раз прыбыла шмат пачаткоўцаў. У большасці сваім гэта прадстаўнікі рад абшчын Сярэдняй Шуссентали. Натуральна, для іх знаёмства з Брэстам пачалося з наведвання Брэсцкай крэпасці. Пасля візіту ў Цытадэль галоўны «навабранец» нямецкай дэлегацыі обербургомистр Вайнгартена Маркус Эвальд скажа: «Адна справа чытаць аб крэпасці і слухаць, што аб ёй распавядаюць іншыя. Зусім іншае — убачыць усё самому. Зараз я зразумеў, што азначала для вас працягнуць нам дваццаць гадоў назад руку сяброўства. Глыбока крануты». Наведалі гасцюй і знаёмыя для сябе брэсцкія адрасы: паліклініку «Сярэдняя Шуссенталь» на «Граевке» і дзіцячы рэабілітацыйны цэнтр «Тонус» на «Усходзе». Ну і, вядома жа, горад у які раз бліснуў сваёй спартовай інфраструктурай. Спадар Эвальд сыронизировал па гэтай падставе: «Падчас вашага зваротнага візіту да нас у наступным годзе ці наўрад зможам здзівіць чымсьці падобным: падобна, крызіс крануў Нямеччыны больш».
Пік юбілейных імпрэз — святочны канцэрт у абноўленым абласным грамадска-культурным цэнтры. Цёплыя прамовы, добрыя ўспаміны, душэўная забаўляльная праграма. Герояў партнёрства тут успомнілі пайменна: Зігфрыд Ротер, Ян Венцель, Вільгельм Райнхольд і яго жонка Моніка, Карл-Хайнц Манг, Лілея Пироговская, Герман Фоглер, Святлана Гиль, Сафі Бадер, Барбара Дзік, Ганс Циммерер, Анатоль Гладыщук, Данута Маналь, Алена Пятрова, Фолькер Янсен, Юрген Клетт-Блетцингер, Генадзь Мопсіка, Фридрун Моншон, Раіса Семенюк і шматлікія іншыя… Характэрна, што ў зале памкнулася шмат моладзі. Зараз напэўна можна сцвярджаць: у пятніцкі вечар адбылася сімвалічная перадача эстафеты побратимства юнаму пакаленню. За выступамі на сцэне пільна назіралі выхаванцы сёмай і дзясятай гарадскіх школ, навучэнцы гімназіі № 3, каледжа сувязі. І калі першыя тры ўстановы ўжо даўно супрацоўнічаюць са аднагодкамі з поўдня Нямеччыны, то «сувязісты» менавіта ў цяперашнія юбілейныя дні наладжвалі падобныя кантакты. Як раз па гэтай падставе ў Брэсце гасцяваў прадстаўнік адной з прафесійных школ Равенсбурга.
Праект па аказанні дапамогі дзіцячай паліклініцы № 1 атрымаў свой працяг прама на святочнай сцэне. Маркус Эвальд уручыў сімвалічны чэк на суму 80 тысяч эўра галоўдоктару Таццяне Авдейчук. Гэтыя сродкі — ахвяраванні насельніцтва Равенсбурга, Вайнгартена і наваколляў. (Нагадаем, штогод кожны жыхар гэтага рэгіёна аддае ў дапамогу брэсцкім дзецям 50 евроцентов.) Сума мэтавая. У найблізкім будучыні на гэтыя сродкі паліклініка набудзе новы ЎГД-апарат.
Нямецкая дэлегацыя не магла адмовіць сабе ў задавальненні пагутарыць на роднай мове, што завецца, без пасярэднікаў. Традыцыйна гэта адбываецца ў СШ № 7, дзе па-ранейшаму мова Гётэ і Шылера на самім высокім узроўні. Нават нягледзячы на тое, што вось ужо некалькі гадоў як паглыбленае вывучэнне нямецкага па высокім распараджэнні перавялі на факультатыўную аснову.
Падарунак атрымала і школа — тысячу эўра ад пабрацімаў. «На абнаўленне вучэбнай базы па выкладанні нямецкага», — сапраўды пазначыў адрас фінансавай дапамогі Маркус Эвальд. У актавай зале «сямёркі» была арганізаваная своеасаблівая прэс-канферэнцыя. На самыя розныя пытанні школьнікаў адказвалі нямецкія гасцюй.
– Вы — самы часты госць у нашым горадзе. Ці падабаецца вам у Брэсце? Што прымушае Вас зноў і зноў прыязджаць у наш горад?
Ганс Циммерер, прадстаўнік міжнароднага грамадства Чырвонага Крыжа:
— Сапраўды не лічыў, але, па-мойму, у вашым горадзе разоў 35 ужо сапраўды быў. Мае галоўныя інтэрасы тут — кураторство пытанняў фінансавай дапамогі вашай дзіцячай паліклініцы і цэнтру «Тонус». Што хаваць — мне ў вашым горадзе вельмі падабаецца. Інакш бы не прыязджаў.
– Нейкія новыя гарызонты плануецца адчыняць у нашым партнёрстве?
Сафі Бадер, адказная за партнёрскія сувязі з Брэстам у мэрыі Равенсбурга:
– Кантакты ўзнікаюць спантана і нечакана. Толькі на гэты год у планах значылася больш дваццаці ўзаемных візітаў на розных узроўнях. Будзем і далей актыўна падтрымліваць моладзевыя абмены. Літаральна на днях у Равенсбурге мінуе канферэнцыя, на якую запрошаныя і шасцёра вашых школьнікаў, з 25 па 28 кастрычніка ў Брэсце будзе гасцяваць духавы аркестр (50 чалавек) нашай музычнай школы, і тут яны выступяць з канцэртам. Ды і вашы навучэнцы дзясятай школы ў гэтыя дні гасцююць у Равенсбурге.
– Чаму для партнёрства Вы абралі менавіта Брэст? Што Вы асабіста атрымліваеце ад гэтых адносін?
Эдгар Шац, экс-бургамістр абшчыны Байндт:
– Я 24 гады кіраваў абшчынай. Так што ў партнёрстве — з самых першых дзён. Брэст выбіралі не мы, а жыхары нашага рэгіёна. Мы толькі выконвалі іх волю. У нас былі тады партнёрскія адносіны са шматлікімі краінамі Заходняй Еўропы, жадалася знайсці партнёраў і на Ўсходзе.
Бьерн Остертаг, кіраўнік грамадства «Круг сяброў Брэста»:
– Наколькі мне вядома, нямецкая дэлегацыя разглядала шматлікія варыянты партнёрства з гарадамі Ўсходняй Еўропы. Але менавіта ў вашым горадзе нашу дэлегацыю прынялі вельмі цеплыня. Думаю, шмат у чым дзякуючы гэтаму і атрымаўся брэсцкі варыянт. Што атрымліваю ад партнёрства? Мая жонка з вашага горада.
– Вы ў Брэсце ўпершыню. Вашы ўражанні ад убачанага?
Маркус Эвальд, обербургомистр Вайнгартена:
– Я перажыў тут сустрэчу старых сяброў — гэтае маё самае вялікае ўражанне ад паездкі. Брэст спадабаўся — чысты, дагледжаны. Вялікай розніцы ў параўнанні з заходнімі гарадамі я не заўважыў.
Працяг юбілейных імпрэз… праз восем месяцаў. З 10 па 13 чэрвеня 2010 гады дваццацігоддзе партнёрства будуць святкаваць на нямецкай зямлі.
20 імгненняў партнёрства
20.09.1989 — падпісанне дамовы аб супрацоўніцтве ў Брэсце. Свае аўтографы пад дакументам паставілі прадстаўнікі Брэста, Равенсбурга і Вайнгартена.
20.07.1990 — падпісанне дамовы ў Равенсбурге. Да партнёрства падлучаюцца абшчыны Берг, Байенфурт і Байндт.
Студзень 1991 — у Брэст адпраўляецца машына з прадуктамі, адзежай, медыкаментамі для якія жывуць у нястачы.
Красавік 1992 — 70 школьнікаў з Брэста ўпершыню гасцююць на самім вялікім свяце Равенсбурга — Рутенфесте. Прымаюць берасцейцаў школы Клестерле і Эдит-Штайн-Шуле.
Лістапад 1993 — ветэраны Сярэдняй Шуссентали здзяйсняюць зваротны візіт у Брэст да сваіх былых супернікаў.
Сакавік 1994 — 28 настаўнікаў нямецкай мовы па ініцыятыве прафесара Зігфрыда Ротера прыбываюць у Шуссенталь на практыку.
Чэрвень 1995 — мастачка Тамара Денисова арганізуе выставу сваіх карцін у Вайнгартене.
Травень 1996 — сем брэсцкіх супрацоўнікаў пажарнай службы наведваюць Байенфурт, дзе іх прымае і суправаджае памагаты бургамістра абшчыны Энгельберт Книтц.
Ліпень 1997 — да 150-й угодкам спартовага грамадства TSB Ravensburg праводзіцца футбольны матч мясцовай аднайменнай каманды са спартовым клубам «Аматар».
Ліпень 1998 — брэсцкія юрысты прыязджаюць у Шуссенталь. Іх суправаджае суддзя Клаўс Неер.
Кастрычнік 1999 — навучэнцы каталіцкай школы Клестерле гасцююць у Брэсце ў сваіх старых знаёмых з СШ № 7.
Сакавік 2000 — рада абшчын Сярэдняй Шуссентали прымае рашэнне аб аказанні дапамогі дзіцячай паліклініцы ў памеры 800 тысяч марак.
22 снежня 2001 гады — адкрыццё ў Брэсце філіяла дзіцячай паліклінікі № 1 на вул. Красногвардейской. Паліклініку завуць «Сярэдняя Шуссенталь», паколькі абсталяванне для ўстановы закуплялася на грошы пабрацімаў.
Сакавік 2003 — часты госць «Тонусу» Зеп Шельсхорн прывозіць у гэты рэабілітацыйны цэнтр чарговую партыю гуманітарнай дапамогі.
Верасень 2005 — у Беразоўскім раёне адчыняецца першы зборны могільнік салдатаў вермахта. Прадстаўнікі рэзервістаў грамадства «Киффхойзер», якія сябруюць з 38-й асобнай мабільнай брыгадай, прымаюць удзел у мерапрыемстве.
Верасень 2006 — чарговы візіт нямецкай жаночай дэлегацыі на чале з Барбарай Дзік у Брэст (за 20 гадоў партнёрствы беларускія і нямецкія жанчыны з'ездзілі сябар да сябра ў гасцюй 19 раз).
Сакавік 2007 — у Брэсце гасцюе дэлегацыя нямецкіх абшчын на чале з Германам Фоглером. Немцы прывозяць з сабой лекара-ортопеда Франца Маурера, які праводзіць агляд пацярпелага падчас вучэнняў салдата. Праз паўгода юнаму беларусу за рахунак пабрацімаў вырабяць дарагі электронны пратэз.
Верасень 2008 — харэограф з Сярэдняй Шуссентали Ута Мюнстерман займаецца ў Брэсце з танцавальным ансамблем «Белая Русь» «тэатрам танга».
Кастрычнік 2008 — прадстаўнік «Круга сяброў Брэста» Фолькер Янсен прымае актыўны ўдзел у другім Тыдні нямецкай мовы і культуры ў Брэсце.
Ліпень 2009 — пад патранажам газет «Вячэрні Брэст» і «Sudkurier» праводзіцца велапрабег «Сярэдняя Шуссенталь — Брэст». Беларускія і нямецкія ўдзельнікі пераадольваюць 1640 кіламетраў за тры тыдня.
Гэта далёка не поўная храналогія партнёрства. Але і па гэтых «імгненням» можна сабе прадставіць, наколькі шырокі спектр брэсцка-нямецкага супрацоўніцтва.
vb.by |
